Minister Hugo de Jonge, met zijn kekke schoentjes, gaat niet aan vlijt ten onder. Hij zei 30 november dat we op 4 januari 2021 zouden gaan vaccineren, maar vlak voor de kerstdagen wist bij de GGD niemand wat en hoe precies. Wopke Hoekstra is inmiddels partijleider geworden. Mark Rutte glorieert als in duistere tijden. Vermoeide Nederlanders gaan met vakantie want ze hadden geboekt, waarna ze bij terugkeer meteen op de ic kunnen uitslapen. Een app komt een half jaar later dan beloofd, en de Action en de Wibra behoren tot de essentiële winkels omdat ze ook koekjes verkopen.

Op 1 januari 2020 stond de index van Rabo Ledencertificaten op

We hebben met zijn allen een bijzonder, en voor velen een moeilijk jaar 2020 achter de rug. Nu we net aan het nieuwe jaar zijn begonnen, lijkt het mij wel een mooi moment om deze column juist nu te vullen met hoop, een wenkend perspectief, vooruitgang en gezondheid in 2021. Op alle zaken die ik ga noemen is vast het een en ander af te dingen, maar het lijkt me in het kader van het voorgaande goed, daar in deze eerste editie van het Fries Journaal in dit jaar, eens NIET bij stil te staan.

Een grote gamechanger wordt natuurlijk het vaccin tegen corona. Een bijzondere prestatie van de wetenschap en de farmaceuten, die in de loop van komend

Ik kende de wolf en de vos alleen uit sprookjes. Van de wolf wist ik dat hij het op roodkapje had voorzien en dat hij zich eens voor grootmoeder hield om het lieve kind te kunnen verslinden. De vos sprak mij als jongen aan omdat hij zich altijd verstopte. Je zag dit schuwe dier nooit. En verstoppen, dat deden wij jongens ook. Je onvindbaar veinzen, heerlijk. En je leerde dat de vos de passie preekte, dat hij wel zijn haren verloor maar niet zijn streken. En de vos was behalve schuw ook sluw. Een ander te slim af zijn, dat was wat wij jongens zonder iPad ook graag deden. De wolf en de vos, helden uit mijn jeugd, ze passeerden ongemerkt mijn

Thuiswerken is sinds maart 2020 massaal uitgetest en dit leidt tot weinig obstakels. Veel organisaties denken een belangrijke besparing van kantoorwerplekken te kunnen bewerkstelligen. Het ging immers goed. Het zou dom zijn, om snel conclusies te trekken.

Natuurlijk was thuiswerken anno 2020 ideaal. De timing van de pandemie was wat dat betreft prima: de technologie biedt ons voldoende mogelijkheden om thuis voldoende productief te zijn. Veel mensen hebben aan een laptop voldoende, om hun werk goed te doen.

Toch zou het van weinig inzicht getuigen dat de werkgever gaat bepalen of er wordt thuis gewerkt of niet. Laat de toekomstige

Evenals de wereldeconomie stond de Nederlandse economie in 2020 als gevolg van getroffen maatregelen ter bestrijding van het coronavirus vooral in het teken van ongekende krimp en groei. Ondank het forse herstel van de economische activiteit in het 3e kwartaal van 2020 kromp de economie over de eerste 3 kwartalen van dat jaar met ruim 4%.  Gegeven de lockdown-maatregelen in het 4e kwartaal zal de economie over geheel 2020 dan ook een duidelijke krimp laten zien. Met name de consument (goed voor een bijdrage van 60% aan de economische groei in Nederland) liet het afweten. Niet omdat ze geen geld wilden maar het gewoonweg

Ik keek er afgelopen jaar wel even van op toen ik uit de media vernam dat corona saamhorigheid bracht, dat burenhulp niet alleen meer een deugd uit ‘Toen was geluk nog heel gewoon’ was maar dat het echt bestond, dat er wederzijds begrip onder de mensen groeide, dat er een lotsverbondenheid werd gevoeld. Er werd ook minder ingebroken maar dat had in zoverre wat corona van doen dat men veel meer thuis was. Brengt corona toch wat goeds, dacht ik: een harmonieuze samenleving. Maar we zijn wreed uit die droom verstoord. Er zijn tegenwoordig beveiligers nodig om zorgmedewerkers te beschermen. Dieper kun je niet zakken. En dan lijkt de tweede golf

In ‘De Telegraaf’ stond kortgeleden een enquête onder de lezers of de wolf in Nederland thuishoort. 78% zei: nee.

De wolf is een gevaar voor mens en dier en past niet in ons dichtbevolkte landje. In Brabant zijn op een avond 58 schapen doodgebeten. Hij komt ook steeds verder de woonwijken in, zei een deelnemer aan de enquête.

Niet alleen in ‘De Telegraaf’, ook de progressieve ‘De Volkskrant’ heeft zich laten horen: “De zo populaire wolf heeft het voor menigeen alweer verbruid”, kopte die krant.

De Land- en Tuinbouworganisatie LTO roept op het wolvenbeleid te herzien. Ook de politici laten zich horen. De afdeling Noord-Brabant van Forum

Er was een etentje georganiseerd voor alle vrijwilligers. Aangezien ik sinds twee jaar vrijwilligerswerk doe in ons dorp, was ik genodigd. In een goed restaurant, midden in de dorpsstraat, stond een lange tafel voor ons klaar. We waren met 25 man. De eigenares van het restaurant kwam met haar opschrijfblok bij de tafel staan en vertelde dat we konden kiezen uit vlees of vis. Het vlees was rundvlees met zuurkoolstamppot, de vis een snoekbaars met pasta. Het notitieboekje had ze ook achterwege kunnen laten want 24 mensen kozen vlees, en eentje vis. Dat was ik.

Het vlees was minimaal 250 gram, de zuurkoolstamppot een reusachtige berg. De 24

Nu de R van Swarte Pyt in de maand zit, laait de discussie over onze verloren tradities nog één keer op. Dan is het voorbij, want geschminkte zwartkoppen zie je straks in het wild niet meer. Die kleur mag de kapper opbergen. De pruiken en de glimmende oorringen van klatergoud kunnen naar de Kringloopwinkel, waar je ze voor een halve euro kunt kopen. Want slechts een paar Blokkeerfriezen, én Jennie Douwes en haar discipel Kerst Huisman, willen ze nog hebben.

Er blijft niks over van de mooie dorpscultuur van vroeger. Toen was het nog gezellig op school. Dan pestten we ongehinderd Henkie met zijn hazenlip. ‘Mekmek in de rimboe’ noemden we hem

Onlangs viel mijn oog op een artikel over voedingsadviezen, van de Twentse kinderarts Ellen van der Gaag. Ze pleit in haar artikel voor het eten van onbewerkte groenten, rundvlees en zuivel. Bij met name jonge kinderen is bewezen dat een gebalanceerd menu bijdraagt aan versterking van het immuunsysteem, waarmee bijvoorbeeld luchtweginfecties minder kans krijgen, en kinderen sneller herstellen als ze gezond eten.

In haar promotieonderzoek volgde Van der Gaag 118 "Kwakkelkleuters" met steeds terugkerende luchtweginfecties. De ene helft volgde een half jaar haar voedingsadvies, de andere helft ging door met eten zoals voorheen. Gevolg waren

In december staan de kerstgeschenken weer op het programma. De aanbiedingen hiervoor worden vaak door vele verschillende aanbieders net na de zomervakantie verstuurd. Bedrijven die in korte tijd veel volume moeten draaien. Van zogenaamde originele ideeën mag ieder bedrijf gebruik maken, want dan ben je goed voor je medewerkers en klanten. De laatste week voor de kerstvakantie, stromen alle relatiegeschenken binnen en tegelijkertijd krijgen alle medewerkers traditiegetrouw het pakket thuis opgestuurd of mogen ze dit afhalen bij het bedrijf. Leuk, vaak kostbaar en de impact is minimaal.

Ik heb niet zoveel met deze standaard in de markt. Ieder

Koning Willem-Alexander verguist in Holland, niet in Friesland. Hollanders vinden overal iets van, dus ook van de hoogte van de jaarlijkse staatstoelage aan het Koninklijk Huis en de recente ingekorte vakantietrip van het Koninklijk gezin naar hun vakantiehuis in Griekenland. De Friezen lopen weg met het Koninklijk paar en ik zal uitleggen waarom.

De Oranjes hadden zich al in de 17e eeuw gevestigd in Friesland. De weduwe van de Friese stadhouder Willem Frederik van Nassau, Albertina Agnes van Nassau en prinses van Oranje, kocht in 1676 het landgoed Sickinga State met 3 daarbij behorende boerderijen. Zij wijzigde de naam van het

Deze zomer zal er bij onze werkgeversvereniging VNO-NCW-MKB Nederland, in de persoon van Ingrid Thijssen, een nieuwe voorzitter aantreden. Onze huidige voorzitter Hans de Boer, geboren hier om de hoek in Witmarsum, doet dan, na een voor onze leden pittige tijd, een stap terug. 

Hans raakte in 2015 in opspraak vanwege zijn “Labbekakken” uitspraak, gericht aan mensen die wel middels uitkeringen profiteren van onze welvaart, maar niks willen toevoegen aan onze samenleving. Hij stipte daarbij een taboe aan, bijvoorbeeld omdat de scheidslijn tussen niet willen en niet kunnen werken soms flinterdun is. Toen er aan het begin van de

In mijn laatste column beschreef ik dat de overheden van de ontwikkelde landen in de huidige coronacrisis een, in historisch perspectief, ongeëvenaarde hoeveelheid geld en steunmaatregelen aan bedrijven, werknemers en hun gezinnen ter beschikking stellen. Deze financiële steun wordt gefinancierd door staatsleningen uit te geven met als gevolg dat de staatsschulden van deze landen in een snel tempo oplopen tot duizelingwekkende hoogten. Hun gedrag kan worden bestempeld als: “wie dan leeft, die dan zorgt…”.

Nog veel grotere geldstromen kunnen worden gecreëerd door centrale banken. Centrale Banken zijn namelijk geldscheppende instellingen. Tot

Indertijd had ik gauw in de gaten dat het weinig zin had om me in de Zwartepieten-discussie te mengen. Hoewel ik zelf een jaar of tien als malloot met een zwart geschminkt hoofd optrad bij Jan Venema in de Lemstervaart, zei die hele traditie me niks. Ik geloofde al niet in Sinterklaas en in Zwarte Piet nog minder. Achteraf ben ik daar dankbaar voor.

Zo ben ik ook altijd aan de kant blijven staan bij het debat over het aisykjen. Als kleurenblinde dromer kon ik al nooit veel eieren vinden, of het moest uit een eendennest zijn. Toen het aantal weidevogels dramatisch daalde, was ik gauw bekeerd. Dit had geen zin zo.

Er zijn zo veel dingen om

Dit jaar heeft een bijzondere zomer. CdK Brok zei het zo: “De eveneminten gean net troch, mar de simmer bliuwt”. Zo is het.

De Coronacrisis heeft allerlei gevolgen gehad. Geen sportevenementen tot 1 september. Geen Sneekweek, geen PC. Die wordt voorlopig naar 30 september verschoven, maar zeker is ook dat niet.

Ook allerlei zeilwedstrijden gingen niet door. Zie alleen maar naar Sneek. Het zou de 50ste ‘Kleine Sneekweek’ worden. Die zou in mei gevierd worden. Maar ook de Sneekweek zelf gaat niet door. Wat een teleurstelling, zo liet Kars Doevendans, de voorzitter van de KWS, weten. Voor de zeilers, maar ook voor de horeca en haar

Wij wisten niet wat ons overkwam. Drie jaar na de oprichting van ons bedrijf werden we genomineerd als een van de drie bedrijven in de finale van Onderneming van het Jaar van Friesland. Belachelijk natuurlijk, maar wij dachten opeens dat we echt goed waren. We waren knap begonnen met ons bedrijf maar onderneming van het jaar in Friesland? Zo slecht is het ook weer niet gesteld in onze provincie. In drie jaar tijd ben je simpelweg niet ‘Onderneming van het Jaar’. We werden – uiteraard – geen winnaar.

Maar we konden vanaf dat jaar wel melden in onze bedrijfspresentatie dat we genomineerd waren als onderneming van het jaar in Friesland. En dat

Corona heeft culinair zijn sporen nagelaten. De horecasector compleet op slot, ongekend. Misschien werkt de lockdown louterend. Allerlei initiatieven zijn ontstaan. Een van de opvallendste is de website Crisiskoken (www.crisiskoken.nl) die culinair journalist Mara Grimm in de lucht hing. Het thema van de site, waar een gelijknamig boekje aan is gekoppeld (€ 10, € 2,50 is voor de Voedselbanken), is lekker eten onder penibele, armoedige omstandigheden. Dat dat mogelijk is bewijst zij met de goedkope, eenvoudige gerechten die op de site staan, al meer dan vijftig recepten in totaal. Het is betaalbaar troostvoer dat Mara biedt. Zo

Toen onze oudste dochter op haar achttiende haar rijbewijs haalde, besloten we een klein tweedehands autootje te kopen. Niet voor haar alleen, voor onze vier kinderen. Het was mij opgevallen dat een jonge verslaggever bij Het Parool de redactieauto niet wilde gebruiken als ze een reportage moest maken buiten de stad. Toen ik haar vroeg of ze geen rijbewijs had, antwoordde ze: ‘Jawel, dat heb ik al zeven jaar geleden gehaald maar ik heb sindsdien niet meer gereden. Ik durf het niet meer.’ Eyeopener. Je stopt duizenden euro’s in je kind voor het halen van een rijbewijs maar als ze vervolgens nooit meer rijden, kunnen ze op hun dertigste

Reduzum en Dearsum waren de pioniersdorpen in Friesland als het om windenergie gaat. Veertig jaar geleden was de uit Amsterdam afkomstige René Poppen (hij verhuisde in 1973 naar Friesland) een van de gangmakers. René was het stereotype van de progressieve Randstedeling op het platteland: wilde haardos, bril, baard, visionaire geest. In het legendarisch Bokwerder Belang van Rink van der Velde, de rubriek die vroeger wekelijks in de Leeuwarder Courant werd gepubliceerd, figureerde zo’n personage. Van der Velde gaf hem de naam drs. Gijsbert Willemoed, de agoog van Bokwerd. Poppen zal ook wel een of andere goog of loog zijn, hoewel hij nu in de

Met belangstelling en genoegen volg ik deze zomer in de LC de serie over de Friese Identiteit, “Typysk Frysk”. Journalist Irene Overduin geeft in de editie van 15 augustus, over de Friese Economische identiteit, een inkijkje in haar persoonlijke ervaringen aan de bureaus van Klaas Jansma en Willem Stegenga. Een jonge journalist uit Utrecht, maakte in 1990 de sprong in het diepe bij twee echte diepfriezen. Jansma leerde haar; “Friesland is een land van boeren en schippers, van klei, zand en veen”.

In het vier pagina’s tellende artikel blijkt dat Irene Overduin naar Klaas Jansma heeft geluisterd. Het artikel begint en eindigt namelijk met

Het Centraal Bureau voor de Statistiek ( CBS) publiceerde onlangs de “inktzwarte” cijfers over de ontwikkeling van de Nederlandse economie in het tweede kwartaal van dit jaar. De  economie vertoonde een krimp van 8,5% t.o.v. het eerste kwartaal van dit jaar waarmee de totale krimp over het eerste half jaar uitkwam op 10%. Een historische krimp die we zelfs in de jaren dertig van de vorige eeuw niet eerder hebben meegemaakt. Hiermee is in één klap vijf en een half jaar aan economische groei weggevaagd. Verrassend? Allerminst, gegeven de lockdown-maatregelen die door de regering Rutte zijn genomen om de verdere verspreiding van het

Het grappigste beeld van dit jaar vond ik de rij voor de GGD op Terschelling. Allemaal losers die een test wilden omdat ze op de besmette camping De Appelhof hadden gestaan. De week ervoor nog schijt aan corona, en nu met 169 man/vrouw bang om ziek te zijn.

Sommigen moesten nog voor de uitslag naar huis van pa en ma. Ik had ze als kapitein geweigerd. Of bij een zandbank afgezet. Ga maar Wadlopen door het slik, is goed voor je. 

Die campingeigenaar vergeleek het polsbandje waarmee ze in de supermarkt – terecht – gekeerd werden, met de Jodenster. Dat is mode onder populisten, hun eigen kleine leed vergelijken met het grote van de joden

De Lelylijn is weer in het nieuws. Voor het eerst was dat in 1969. Pieter de Groot schreef daar deze zomer twee interessante artikelen over in de Leeuwarder Courant. Een aantal particulieren uit Heerenveen, Drachten en Groningen hadden toen de Stichting Zuiderzeelijn opgericht. Daarmee speelden zij in op de Tweede Nota Ruimtelijke Ordening. De kosten toen voor een spoorlijn van Lelystad, via Emmeloord, Heerenveen en Drachten, naar Groningen, werden geraamd op ten minste 320 miljoen (gulden). Te duur vond het kabinet.

De toenmalige burgemeester van Smallingerland, de befaamde baron Willem van Knobelsdorff, vond het “een utopie in een lege

Vol verwachting een nieuw restaurant bezoeken en dan valt alles tegen… 

Waarschijnlijk heeft iedereen dat weleens, maar het overkwam mij onlangs ook. Aan de locatie en de uitstraling van het prachtig gerenoveerde pand lag het zeker niet. Helaas was de uitvoering om te janken. Ik had gereserveerd, maar dat was achteraf overbodig. Het terras was vrijwel leeg, ondanks het mooie weer. Vervolgens werd het snel duidelijk waarom er weinig gasten waren. 

Geen grote glimlach en warm welkom als je vraagt waar je plaats mag nemen om een hapje te eten of wat te drinken, lang wachten voordat je iets kunt bestellen, slecht gekleed personeel

Website realisatie: Noordoost.nl Heerenveen