SINT NICOLAASGA – Het was de leraarsauto bij uitstek: de Renault 4, door de Fransen liefkozend de ‘Quatrelle’ genoemd. Voor elke middelbare school stond in de jaren 60, 70 en 80 zo’n auto. Vooral bebaarde docenten aardrijkskunde, biologie en Nederlands reden erin. Het waren een beetje linksige types die niet in de stad maar op een dorp woonden en voor wie de afstand te groot was om op de fiets naar school te komen.
De Renault 4 is een iconische, uit duizenden herkenbare, pure Franse auto. Zulke auto’s worden niet meer gemaakt. Ook Renault heeft het lef niet meer iets eigenzinnigs van de band te laten rollen.
Het exemplaar van Bauke Bos is origineel Nederlands en in 1970 nieuw verkocht uit een garage in Dokkum.
‘Wij zijn van hetzelfde jaar. De auto is in mei op naam gezet, en ik in november,’ lacht Bauke.
Deze Renault is heel speciaal voor Bauke en Wieb en is een blijvende herinnering aan hun overleden dochtertje Douwinadie maar zeven jaar mocht worden. Ze overleed aan een ernstige ziekte.
Bauke: ‘Wij gebruikten de Renault als volgauto. Dat vonden we passend. Douwina mocht heel graag een ritje mee. Heitie mei, zei ze dan.’
Op het dak is een imperiaal. Die hoort er niet origineel bij maar is wel uit die tijd. Altijd makkelijk om wat mee te nemen en het staat ook goed. Heel kenmerkend is de dashboardversnellingspook.
‘Die wordt ook wel een parapluschakeling genoemd omdat de pook net als een paraplu een gebogen handvat heeft,’ laat Bauke weten.
Bauke en Jorrit (23), die een oude Opel Kapitein station heeft, zijn sleutelaars. Er staan in de garageboxen ook brommers en stationaire motors waarvan het slagritme verslavend is voor vader en zoon.
Ze kunnen veel technische onderdelen zelf repareren.
‘Ik heb alles aan deze auto al eens vervangen. Als laatste een condensator. Het is nu weer starten-lopen. Het starten moet wel vlot gaan want met zes volt heb je niet veel accupower.’
Nu deze Renault de 50 is gepasseerd is een APK niet meer nodig maar toch laat Bauke de auto keuren: ‘Ik ga ermee de weg op en dan wil ik graag het bewijs dat je dat veilig doet.’
Baanbrekend voor Renault was dat de 4 de eerste met voorwielaandrijving van de fabriek was. Ook in andere opzichten zette het merk de toon. Neem de handige achterklep en de neerklapbare achterbank waardoor een een vlakke laadvloer had en van alles mee kon nemen. De Renault 4 was een hatchback avant la lettre.
Reden er vroeger talloze Renaults van dit model rond, tegenwoordig zie je ze nauwelijks meer. Velen beseften niet hoe bijzonder deze hele eenvoudige, lichte auto is en hechtten er weinig waarde aan.
Bauke: ‘Er rijden er nog zo’n vijftig.’
Zijn type, een 5-deurs, is de tweede in de productieperiode van 1961 tot 1994. Het verschil tussen de eerste en tweede 4 is de harpgrill van de eerste serie in de jaren 60. Voorin zijn geen stoelen maar zit je op een bank. Lekker ruim. Veel beenruimte heb je ook want er is weinig aan deze auto dat ruimte in beslag neemt.
Als Bauke en Dowuina een toertje maken doen ze het rustig aan: ‘De auto kan honderd maar dat rijdt niet prettig. Een gangetje van tachtig is wel hard genoeg. Op de snelweg rijden ze ons allemaal voorbij. Deze auto leert je te onthaasten.’
